MHP Küme Toplantısı… Bahçeli: “Fetö ile Uğraş Geçmişte Kalmış Bir Sıkıntı Değildir”

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

(TBMM) – MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, FETÖ ile uğraşın geçmişte kalmış bir sorun olmadığını tabir ederek, “İhanetin usul değiştirmesi, ihanetin sona erdiği manasına gelmez. Tehdidin görünmez hale gelmesi, tehdidin yok olduğu manasına gelmez. Dün himmet ismi altında örgütlenenler vardı. Bugün öteki maskelerle ortaya çıkmak isteyenler olabilir” dedi.

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, partisinin TBMM Grup Toplantısı’nda gündeme ait açıklamalarda bulundu. Bahçeli, 7-8 Temmuz’da Ankara’da gerçekleştirilen NATO Zirvesi’ne ait şunları söyledi:

“Bir vakitler direnişin karargahı olan bu aziz kent, bugün küresel güvenlik mimarisinin tartışıldığı memleketler arası platformlara konut sahipliği yaparken; yeni periyodun stratejik tartışmalarına istikamet kazandıran bir merkez olduğunu göstermiştir. Bu nedenle Ankara’da toplanan NATO Zirvesi’ni alelade bir diplomasi faaliyeti üzere okumak eksik, sığ ve sakat bir kıymetlendirme olacaktır. Ankara’da, yetmiş yılı aşan ittifak hukukunun muhasebesi yapılmış; Soğuk Savaş yıllarının hayalet cephe çizgilerinden bugünün çok katmanlı güvenlik buhranlarına uzanan uzun yolun hesabı görülmüştür. Ankara’da; 5. maddenin müşterek savunma ruhundan Ukrayna’ya verilen askeri dayanağın geleceğine, 50 milyar doları aşan yeni tedarik ataklarından savunma endüstrinde ortak üretim arayışlarına, Avrupa’nın yıllarca ertelediği caydırıcılık açıklarından müttefikler arasındaki ambargo ve kısıtlama çelişkilerine, İran’ın nükleer programından Hürmüz Boğazı’ndaki seyrüsefer emniyetine, Suriye’de açılmak istenen yeni sayfadan Doğu Akdeniz ve Mavi Vatan hassasiyetlerimize kadar geniş bir güvenlik neslinin bütün açmazları birebir anda ele alınmıştır.”

Ankara’da, müttefikliğin sadece kameraların parlak ışıkları altında verilen pozlardan, kriz günlerinde yayımlanan yavan kınama bildirilerinden, kürsülerde cilalanmış cümleleri birbiri ardına sıralamaktan ibaret olmadığı; gerçek müttefikliğin adalet, samimiyet, üretim, paylaşım ve dayanışma üzerine bina edileceği açıkça anlaşılmıştır. Çünkü devletler de ittifaklar da kürsülerden haykırılan süslü beyanların süreksiz cazibesiyle değil; badire anlarında sınanan sadakatlerin, yük omuzlara çöktüğünde gözlerin çevrildiği adaletin, gecesini gündüzüne katarak çalışan iradenin gösterdiği sebatla ayakta durur. Kadim Türk devlet mirası, bu hakikati vaktin aşındıramadığı bir mutlak temel olarak akıllarımıza nakşetmiştir.

Türkiye, NATO’da sadece jeostratejik pozisyonuyla değil; tarihi birikimi, devlet deneyimi, siyasi iradesi ve ulusal gücüyle yeni devrin kurucu aktörlerinden biri haline gelmiştir. Türkiye Cumhuriyeti’nin eriştiği siyasi ve stratejik düzey, Ankara Zirvesi’nde bir defa daha tebarüz etmiştir. Bugün NATO yeni bir dönemin şafağındadır. Bu zaman, sadece savunma bütçelerinin sağına sıfırların eklenip rakamca büyütüldüğü bir evre değildir. Bu periyot; kağıttaki taahhüdün fabrikada üretime, üretimin alanda yeteneğe, yeteneğin caydırıcılığa, caydırıcılığın da barışın teminatına dönüşeceği yeni bir merhaledir. Böylesi bir çağda güvenlik; sadece bütçenin büyüklüğüyle değil, o bütçeyi yeteneğe çevirecek üretim sürekliliğiyle ölçülecektir. Bugün NATO’nun önündeki konu aslında budur.
İttifak, bu yeni güvenlik çağının idrakine varmış mıdır? Külfet ve yük paylaşımını gerçek bir adalet tabanına oturtacak mıdır? Savunma endüstrini birkaç ülkenin imtiyazlı alanı üzere görmekten vazgeçecek midir? Müttefikleri arasında örtülü ambargo, lisans kısıtlaması, siyasi blokaj ve tedarik mahzuru üzere ittifak hukukunu yaralayan çelişkileri ortadan kaldırabilecek midir? Ankara Zirvesi, işte bu soruları NATO’nun önüne koymuştur. Sayın Cumhurbaşkanımızın savunma sanayi kısıtlamalarının sona erdirilmesine dair daveti, Ankara Zirvesi’nin esas ikazlarından biridir.”
Bahçeli, CAATSA yaptırımlarının kaldırılması ve F-35 sürecinin tekrar ele alınmasına ait “Kıbrıs Barış Harekatı’nın çabucak akabinde boynumuza dolanmak istenen ambargo kementleri, terörle çabada sahnelenen o ikiyüzlü diplomasi, F-35 dehlizlerinde kurulan sinsi tuzaklar ve CAATSA yaptırımlarıyla örülen yapay duvarlar, asil milletimize kendi göbeğini kesmekten diğer hiçbir yol bırakmamıştır. Ram olmayı elinin zıddıyla iten Türk devleti, asil fıtratının gereğini layıkıyla yerine getirmiş, kendi öz cevherine rücu ederek etrafındaki muhasara çemberini paramparça etmiştir. Asırlar önce otağını şahsen kuran, kılıcını kendi örsünde döven, sancağını en ön safta göğüsleyen o güçlü ruh; çağımızda yerli ve ulusal savunma sanayimizle tekrar hayat bulmuştur. Şunu çok güzel biliyoruz ki; semaları titreten füzelerimizin, ufukları Türk milletinin hasımlarına dar eden savaş uçaklarımızın ve deryaları yaran gemilerimizin asıl gücü, o çeliğe can veren Türk ordusunun şanından neşet etmektedir” diye konuştu.
“HADİSELERİN SIRASINI TERSİNE ÇEVİRMEMEK LAZIM”
Bahçeli, “NATO Ankara Zirvesi müzakereleri devam ederken, dünyanın dikkati bir anda Ankara ile Hürmüz Boğazı arasında bölünmüştür. Tepe devam ederken Trump mutabakat sürecinin kendisi için bittiğini tabir etmiştir. Bu gelişme sadece Washington–Tahran çizgisinde yoğunlaşan tansiyon ile nükleer program başlığı altında sarmala dönen anlaşmazlığın sözü değildir. Henüz kısa bir müddet evvel bölgeye umut veren, çatışmanın ateşini kesen ve son mutabakata ulaşılması için bir takvim ortaya koyan mutabakatın, daha bir ay geçmeden etkisizleştirilmesi, akabinde İran topraklarının tekrar bombalanması, barış ihtimaline duyulan inancı sarsmıştır. Burada hadiselerin sırasını aksine çevirmemek lazımdır. İran, mutabakatın tarafıyken akına uğramıştır. İran kentleri bombalanmış, İran vatandaşları hayatlarını kaybetmiş, ülkenin egemenlik alanı askeri müdahalenin maksadı olmuştur. Bu gerçek görmezden gelinerek Tahran idaresinin Hürmüz Boğazını kapatma yönünde daha sonra aldığı kararları, öncesinde hiçbir gelişme yaşanmamış üzere müstakil bir saldırganlık başlığı altında kıymetlendirmek gerçek, adaletli ve vicdanlı bir yaklaşım olmayacaktır” değerlendirmesini yaptı.
“ABD BAŞKANININ ‘MUTABAKAT BENİM İÇİN BİTTİ’ AÇIKLAMASI SORUNLUDUR”
Bahçeli, hiçbir devletin, imza attığı mutabakatın kendisini koruyacağına inanırken apansızın bombalanmayı sineye çekmek mecburiyetinde olmadığını belirterek, kelamlarını şöyle sürdürdü:
“Hiçbir millet, topraklarına düşen bombaları huzur telkinleriyle karşılamak zorunda değildir. İran’dan itidal bekleyenlerin, öncelikle İran’ı amaç alan askeri müdahalenin hangi legal münasebetle bağdaştığını izah etmeleri gerekmektedir. ABD’nin İran’ın nükleer programı, bölgedeki askeri faaliyetleri ve Hürmüz Boğazı’ndaki gemilerin emniyetiyle ilgili tasalarının olması da elbette alışılmıştır. Bu tasaların müzakere masasında ele alınması, denetlenebilir kararlara bağlanması ve karşılıklı teminatlarla giderilmesi mümkündür. Gerçekten varılan mutabakatın gayesi da budur. Ancak güvenlik tasası, bölgemizde daha büyük bir kriz ve kaos meydana getirmenin münasebeti yapılamaz. Devletler arası münasebetler, bir gün geçerli sayılıp sonraki gün keyfe üzüntü münasebetlerle kararsız duyuru edilen şahsi tasarruflarla değil; ahde vefa unsuruyla yürütülür. ABD Başkanı’nın ‘mutabakat benim için bitti’ açıklaması bu sebeple problemlidir. Mutabakat bir şahsın değil, devletlerin taahhüdüdür.”
Hürmüz’ün ehemmiyetine dikkati çeken Bahçeli, şunları kaydetti:
“Hürmüz’de oluşan tabloyu, İran’ın nedensiz ve keyfi bir tasarrufu üzere takdim etmek gerçeklerin sırf yarısını anlatmaktır. Hürmüz; dünya iktisadının, güç arzının, deniz ticaretinin ve milyonlarca insanın geçim kurallarının birbirine bağlandığı stratejik bir geçittir. Burada yaşanan her kesinti, petrol ve doğal gaz taşıyan gemilerden başlayarak üretim maliyetlerine, ulaşım sarfiyatlarına, besin fiyatlarına ve nihayet vatandaşların sofrasına kadar uzanacaktır. Hürmüz’deki kilitlenmenin anahtarı da kaynağı da mutabakatın bozulduğu yerde aranmalıdır. Müzakere masasının kararı korunup askeri tekniklere müracaat edilmeseydi bugün Hürmüz Boğazı’nın kapanmasını değil, son muahedenin hangi temeller üzerinde yükseleceğini konuşuyor olacaktık.

Bu sebeple öncelikle hücumlar durdurulmalı, mutabakatın ihlal edilen kararları tekrar işler hale getirilmeli, taraflar karşılıklı yükümlülüklerine riayet etmelidir. Barış kapısı kısa müddet evvel aralanmıştır. Bu kapıyı tekrar kapatan gelişmelerin üzerine soğukkanlılıkla gidilmelidir. Barışın önüne düşen gölgeyi kaldırma sorumluluğu, mutabakatın taraflarına aittir. ABD, askeri müdahalenin müzakereyle bağdaşmayan sonuçlarını görmeli ve verdiği taahhütlerin gereğine dönmelidir. İran da Hürmüz’deki geçişlerin tekrar emniyet içinde yürütülmesini sağlamalıdır. Hürmüz’den yükselen tansiyon, daha büyük bir felakete dönüşmeden durdurulmalıdır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti bugüne kadar olduğu üzere bundan sonra da barıştan yana odunsuz halini kararlılıkla sürdürecek ve bölgesel istikrarın korunması ismine üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmeye devam etmelidir. Unutmayalım ki savaşın kazananı olmadığı üzere, verilen kelama sadakatin kaybedeni de olmayacaktır.”
“TÜRKİYE’NİN HAKLI BEKLENTİLERİ SÜREKLİ BAŞKA GÜNDEMLERİN GÖLGESİNDE BIRAKILMIŞTIR”
Bahçeli, Türkiye’nin Avrupa Birliği müzakere sürecine ait de şu değerlendirmelerde bulundu:
“Avrupa’nın stratejik geleceği tekrar masaya yatırılmalı ve adaletli bir gelecek planı oluşturulmalıdır. Zira bugün Avrupa’nın karşı karşıya bulunduğu sıkıntılar, artık eski ezberlerle yönetilemeyecek kadar ağırlaşmıştır. Güç arz güvenliğinden sistemsiz göçe, savunma kapasitesinden demografik daralmaya, tedarik zincirlerinden ekonomik rekabete kadar uzanan geniş bir alanda Avrupa yeni bir yol ayrımına gelmiştir. Bu yol ayrımında görmezden gelinmesi mümkün olmayan bir gerçek vardır: O hakikatin ismi da Türkiye’dir.
Ukrayna alanından Karadeniz’e, Balkanlar’dan Kafkasya’ya, Doğu Akdeniz’den Orta Doğu’ya kadar uzanan geniş jeopolitik nesilde Türkiye’nin bulunmadığı hiçbir güvenlik denklemi kalıcı olamayacaktır. Türkiye’nin hesaba katılmadığı hiçbir güç koridoru sürdürülebilir olmayacaktır. Türkiye’nin dışarıda bırakıldığı hiçbir bölgesel istikrar projesi muvaffakiyete ulaşamayacaktır. Bu durum bir temenni değil, değişen dünyanın ortaya çıkardığı stratejik bir gerçektir. Ne var ki Avrupa Birliği, uzun yıllardır bu gerçeği görmek yerine günü kurtaran siyasi reflekslerle hareket etmeyi tercih etmiştir. Türkiye’nin üyelik süreci teknik kriterlerden çok siyasi ön yargılarla değerlendirilmiştir. Açılması gereken fasıllar bloke edilmiş, yerine getirilmesi gereken yükümlülükler ertelenmiş, verilen kelamlar tutulmamış, Türkiye’nin haklı beklentileri daima öbür gündemlerin gölgesinde bırakılmıştır. Bu yaklaşım sırf Türkiye’ye değil Avrupa’ya da ziyan vermiştir. Çünkü Avrupa Birliği, Türkiye’yi bekleme odalarında tutarken kendi stratejik ufkunu daraltmıştır. Türkiye’yi dışarıda bırakarak Avrupa’nın daha güçlü olacağını düşünenler, bugün karşı karşıya kaldıkları güvenlik ve istikrar meselelerine dönüp bakmalıdır.
Sorulması gereken sorular şunlardır: Türkiye’nin dışlandığı yıllar Avrupa’ya ne kazandırmıştır? Göç krizleri mi çözülmüştür? Enerji güvenliği mi sağlanmıştır? Savunma kapasitesi mi güçlenmiştir? Jeopolitik kırılganlıklar mı ortadan kalkmıştır? Bunların hiçbirisi gerçekleşmemiştir. Bilakis Avrupa, her geçen gün daha fazla stratejik belirsizlikle karşı karşıya kalmıştır. Bu nedenle Türkiye’nin Avrupa Birliği süreci artık sadece üyelik müzakereleri başlığı altında ele alınabilecek bir problem olmaktan çıkmıştır. Sorun, Avrupa’nın kendi geleceğini nasıl tasavvur ettiğidir. Sıkıntı, Avrupa’nın jeopolitik gerçeklerle yüzleşip yüzleşmeyeceğidir. Problem, Avrupa’nın stratejik aklı ile ideolojik önyargıları arasında hangi tercihi yapacağıdır.
“TÜRKİYE’NİN YERİ AVRUPA’NIN BEKLEME SALONU DEĞİLDİR”
Milliyetçi Hareket Partisi olarak görüşümüz açıktır: Türkiye’nin Avrupa Birliği ile bağlantıları karşılıklı hürmet, hâkim eşitlik ve adalet temelinde ilerlemelidir. Türkiye ne bir yükümlülükten kaçmaktadır ne de bir ayrıcalık talep etmektedir. Türkiye sadece kendisine karşı dürüst olunmasını istemektedir. Türkiye sadece ikili standartların son bulmasını istemektedir. Türkiye sadece iştirak hukukunun gereğinin yerine getirilmesini istemektedir. Elbette Gümrük Birliği’nin güncellenmesi kıymetlidir. Elbette vize serbestisi sürecinin tamamlanması değerlidir. Elbette ekonomik ve ticari bağlantıların geliştirilmesi kıymetlidir. Fakat bunlardan daha değerli olan konu, Avrupa’nın Türkiye’yi artık süreksiz gereksinimlerin hatırlandığı, kriz vakitlerinde kapısı çalınan, işler olağana döndüğünde ise tekrar ötelenen bir ülke üzere görme alışkanlığından vazgeçmesidir. Türkiye’nin yeri Avrupa’nın bekleme salonu değildir! Türkiye’nin yeri stratejik kararların formlandığı masalarda hak ettiği yükle bulunmaktır.”
“TAVRIMIZIN DEĞİŞMESİ SÖZ KONUSU OLAMAZ”
Bahçeli, Yunanistan Başbakanı Miçotakis’in Türkiye’nin Avrupa güvenlik sistemlerindeki rolüne ait yaptığı açıklamaları ise şöyle kıymetlendirdi:
“Avrupa’nın güvenliğini Atina’nın dar siyasi hesaplarına mahküm etmek ne akılcıdır ne de sürdürülebilirdir. Türkiye ile Avrupa arasındaki ilgiler üçüncü ülkelerin ön yargılarına, seçim hesaplarına yahut tarihi endişelerine rehin bırakılamaz. Hiçbir ülke kendi ikili sıkıntılarını Avrupa’nın müşterek güvenlik gündemi üzere sunma hakkına sahip değildir. Hiçbir başşehir Türkiye’nin yasal hak ve menfaatlerini tartışma konusu yapamaz. Türkiye’nin ulusal hakları müzakere masalarında pazarlık ögesi değildir. Türkiye’nin egemenlik hakları rastgele bir siyasi şantajın konusu olamaz. Bu konuda tutumumuzun değişmesi kelam konusu dahi olamaz.

Ancak burada altını bilhassa çizmek istediğim husus, bu tartışmayı sadece Yunanistan yahut makul anlaşmazlıklar seviyesine indirgememektir. Zira burada yatan niyet, kelama dökülenden daha büyüktür. ve Avrupa’nın yeni dünya sisteminde nasıl bir pozisyon alacağı bu niyete ortak olup olunmadığının sınanmasıdır. Avrupa Türkiye ile birlikte mi hareket edecek, yoksa eski önyargıların esiri olarak mı kalacak? Önümüzdeki yıllar bu sorunun karşılığını verecektir. Ama hangi kaide altında olursa olsun değişmeyecek bir gerçek varsa o da şudur: Türkiye Avrupa için bir seçenek değil, içine düştüğü kuyuya uzanan inançlı halattır. Türkiye Avrupa’nın güvenliği, istikrarı, güç arzı, ticaret yolları ve jeopolitik istikrarı bakımından vazgeçilmez bir stratejik gerçekliktir. Bu gerçeği kabul edenler kazanacaktır. Görmezden gelenler ise değişen dünyanın setlerine er ya da geç çarpıp dağılacaktır.”
Bahçeli, “15 Temmuz Demokrasi ve Milli Birlik Günü”ne ait de şunları söyledi:
“Yarın, Türk milletinin istiklal ve istikbal iradesine yöneltilen en hain taarruzlardan birinin bertaraf edilişinin onuncu yıl dönümünü idrak edeceğiz.
Yarın, 15 Temmuz Demokrasi ve Milli Birlik Günü’nün onuncu seneidevriyesidir. Aradan geçen on yılın akabinde görüyoruz ki, 15 Temmuz sadece bir gecenin, sırf bir kalkışmanın, sırf bir darbe teşebbüsünün ismi değildir. 15 Temmuz, Türk milletinin tarih boyunca verdiği bağımsızlık gayretinin son halkalarından biridir. 15 Temmuz, sadece tankların sokağa çıktığı, savaş uçaklarının alçak uçuş yaptığı, silahların milletimize çevrildiği bir ihanet gecesi değildir. 15 Temmuz, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin içeriden çökertilmek, ulusal egemenliğin gasp edilmek ve Türk milletinin iradesinin zincire vurulmak istendiği çok katmanlı bir işgal teşebbüsüdür.
“15 TEMMUZ, SEVR’İ KABUL ETTİREMEYENLERİN FARKLI YÖNTEMLERLE AYNI HEDEFE ULAŞMA ARAYIŞIDIR”
Bu sebeple 15 Temmuz’u gerçek okumak, sırf geçmişi anlamak bakımından değil, geleceği korumak bakımından da ulusal bir mecburiyettir. Zira 15 Temmuz’u yalnızca bir darbe olarak tanım edemeyiz. 15 Temmuz’u sadece FETÖ’nün kalkışması olarak kıymetlendirmek yetersizdir. 15 Temmuz, Çanakkale’yi geçemeyenlerin diğer yollar aramasıdır. 15 Temmuz, Milli Mücadele’de dize getiremediklerini içeriden çözme teşebbüsüdür. 15 Temmuz, Sevr’i kabul ettiremeyenlerin farklı usullerle birebir gayeye ulaşma arayışıdır. 15 Temmuz, Türk milletinin bağımsız yaşama iradesine karşı yürütülen uzun ve karanlık çabanın yeni bir cephesidir. FETÖ denilen ihanet yapısı ise bu karanlık hesabın sadece taşeronu ve alana sürülmüş kirli bir maşasıdır. Bu habis örgüt yıllarca eğitim kisvesi altında büyümüştür. Hizmet söylemi altında kadrolaşmıştır. İnanç istismarıyla taraftar devşirmiştir. Hayır manzarası altında hıyanet biriktirmiştir. Milletimizin pak hislerini sömürmüş, devletimizin imkanlarını kullanmış, kurumlarımızın içine sızmış ve nihayet fırsatını bulduğunu düşündüğü anda Türk devletine silah doğrultmuştur.
“TÜRK MİLLETİ O GECE BİR KEZ DAHA TARİH YAZMIŞTIR”
Ne acıdır ki, Türk askerinin onurlu üniformasını gasp etmişlerdir. Türk polisinin makamını istismar etmişlerdir. Türk yargısının kürsülerini kirletmişlerdir. Türk bürokrasisinin emanetini berbata kullanmışlardır. Ancak hesap edemedikleri bir şey vardı: O da Türk milletinin karakteriydi, Türk milletinin bağımsızlık aşkıydı, Türk milletinin devletine olan sadakatiydi. 15 Temmuz gecesi milletimiz sadece bir darbeyi durdurmamıştır. Her biri vicdanının sesini dinlemiştir. Her biri millet olmanın şuuruyla davranmıştır. Her biri vatan kelam konusu olduğunda gerisinin teferruat olduğunu göstermiştir. Tankın karşısına çıkan bu şuurdur. Kurşunların üzerine yürüyen bu şuurdur. Bombalanan Gazi Meclis’i terk etmeyen bu şuurdur. Meydanları dolduran bu şuurdur. Şehadeti göze alan bu şuurdur. Türk milleti o gece bir defa daha tarih yazmıştır. Ve tarihe şu notu düşmüştür: Bu millet esir yaşamaz. Bu millet teslim olmaz. Bu millet iradesini vesayet odaklarına bırakmaz. Bu millet devletini terör örgütlerine teslim etmez.”

FETÖ ile gayretin geçmişte kalmış bir problem olmadığına dikkati çeken Bahçeli, kelamlarını şöyle sonlandırdı:
“FETÖ tehdidinin büsbütün ortadan kalktığını düşünmek önemli bir yanılgıdır. İhanetin sistem değiştirmesi, ihanetin sona erdiği manasına gelmez. Tehdidin görünmez hale gelmesi, tehdidin yok olduğu manasına gelmez. Dün himmet ismi altında örgütlenenler vardı. Bugün öteki maskelerle ortaya çıkmak isteyenler olabilir. Dün eğitim kisvesi kullananlar vardı. Bugün farklı alanlarda benzeri sistemlere başvuranlar olabilir. Dün devletin mahrem yapılarına sızmaya çalışanlar vardı. Yarın öbür yollar deneyenler olabilir. Bu nedenle devlet hafızasının diri tutulması, kurumsal önlemlerin odunsuz sürdürülmesi ve ulusal şuurun canlı tutulması hayati ehemmiyettedir. Unutulmamalıdır ki, millet hafızasını kaybettiği gün tehditler tekrar güç kazanır.
Bu vesileyle 15 Temmuz gecesi şehadet mertebesine ulaşan bütün kahramanlarımızı rahmetle, minnetle ve saygıyla anıyorum. Terörle çabada hayatlarını feda eden bütün şehitlerimize Cenabıallah’tan rahmet diliyorum. Gazilerimize sıhhat, afiyet ve uzun ömürler niyaz ediyorum. Rabb’im milletimizi her türlü fitneden, periyodumuzu her türlü ihanetten, devletimizi her türlü hücumdan koruma buyursun. Türk milleti bir epeyce, Türk devleti güçlü epeyce, ulusal birlik ve kardeşlik ruhu yaşadıkça, hiçbir karanlık odağın, hiçbir ihanet şebekesinin, hiçbir emperyal projenin, Türkiye üzerinde muvaffakiyet talihi olmayacaktır. Zira öbür Türkiye yoktur.”