Demokrat Parti Genel Lideri Uysal: “15 Yıldır İç Savaş Yaşayan Suriye’de Dahi Dana Eti Türkiye’dekinin Yaklaşık Yarı Fiyatı”

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

(ANKARA) – Demokrat Parti Genel Lideri Gültekin Uysal, Türkiye‘de hayvancılığın, tarım başlığı olmaktan çıkıp, direkt bir idare ve ekonomi sorunu haline geldiğini belirterek, ” Türkiye‘de dana etinin kilogram fiyatı bugün 21–22 dolar bandındadır. Bulgaristan’da, Yunanistan’da, Irak’ta, İran’da ve Gürcistan’da dana eti Türkiye‘den bariz biçimde daha ucuzdur. Daha çarpıcı olan ise 15 yıldır iç savaş yaşayan Suriye’de dahi dana etinin Türkiye‘dekinin yaklaşık yarı fiyatına satılmasıdır” sözünü kullandı.

iştir. Açıklanan her yeni takviye paketi, geçmişte tekraren denenmiş ve başarısız olmuş siyasetlerin tekrarıdır. Sorunun kaynağı yanlış teşhis edilince ve sorunu çözme uygun niyetinden uzak olunca, ortaya konulan her tedavi de kaçınılmaz olarak sonuçsuz kalmaktadır” dedi.

Demokrat Parti Genel Lideri Gültekin Uysal, toplumsal medya hesabından yaptığı açıklamada, Türkiye‘de hayvancılık bölümünde yaşanan fiyat artışlarının üreticiden değil, yapısal siyaset yanılgılarından kaynaklandığını belirtti.

Hayvancılığın artık sadece bir tarım başlığı değil, direkt bir idare ve iktisat sorunu haline geldiğini söz eden Uysal, Türkiye‘de dana etinin kilogram fiyatının 21–22 dolar bandında olduğunu belirtti.

Uysal’ın hususa ait paylaşımı şöyle:

” Türkiye‘de hayvancılık tarım başlığı olmaktan çıkmış, direkt bir idare ve iktisat sorunu haline gelmiştir. Açıklanan her yeni dayanak paketi, geçmişte tekraren denenmiş ve başarısız olmuş siyasetlerin tekrarıdır. Sorunun kaynağı yanlış teşhis edilince ve sorunu çözme düzgün niyetinden uzak olunca, ortaya konulan her tedavi de kaçınılmaz olarak sonuçsuz kalmaktadır.”

Türkiye‘de dana etinin kilogram fiyatı bugün 21–22 dolar bandındadır. Bulgaristan’da, Yunanistan’da, Irak’ta, İran’da ve Gürcistan’da dana eti Türkiye‘den bariz biçimde daha ucuzdur. Daha çarpıcı olan ise 15 yıldır iç savaş yaşayan Suriye’de dahi dana etinin Türkiye‘dekinin yaklaşık yarı fiyatına satılmasıdır. Bu tablo, problemin ne coğrafya ne güvenlik ne de hayvan varlığıyla açıklanamayacağını göstermektedir.

“Her yıl yüz binlerce ton yem ithalatı yapılmaktadır”

Türkiye‘de hayvancılığın maliyet yapısı bozulmuştur. Yem, toplam maliyetin yaklaşık yüzde 65–70’ini oluşturmaktadır. Türkiye yem hammaddelerinde büyük ölçüde dışa bağımlıdır. Yemlik mısır, soya küspesi ve arpa üzere temel girdilerde iç üretim yetersiz kaldığı için her yıl yüz binlerce ton yem ithalatı yapılmaktadır. Dövizle ithal edilen yem, TL ile satış yapan üreticinin maliyetini daima üst çekmekte, bu maliyet zincirleme biçimde et fiyatlarına yansımaktadır. Bu şartlar altında üreticiye hayvan dağıtmak; sıkıntıyı çözmek değil, sorunu ertelemektir. Hayvan sayısını artırmak, şayet yem maliyeti düşürülmüyorsa, sadece ziyan eden işletme ve batan teşebbüsçü sayısını artırır.

“Böyle bir ortamda sürdürülebilir üretimden kelam edilemez”

Geçtiğimiz günlerde açıklanan küçükbaş takviye projeleri de birebir yapısal yanılgıyı tekrar etmektedir. Hayvan verilmekte, bakım takviyesi vaat edilmekte, kredi imkanı sunulmaktadır. Lakin üretici hala kıymetli yemle, kıymetli güçle, kıymetli mazotla üretim yapmak zorundadır. Üstelik üreticinin satış fiyatı üzerinde hiçbir belirleyici gücü yoktur. Piyasa, ithalat sopasıyla her an baskılanabilmektedir. Bu türlü bir ortamda sürdürülebilir üretimden kelam edilmesi mümkün değildir.

“Sonuçta ne üretici para kazanabilmekte ne de vatandaş ucuz ete erişebilmektedir”

Hayvancılığı ithalatla birlikte yürütmeye çalışan hiçbir ülke başarılı olamaz. ya üreticiyi korursunuz ya da ithalatla fiyat baskılarsınız. Türkiye yıllardır bu iki tercihi tıpkı anda yapmaya çalışmakta, bunun bedelini hem üreticiye hem tüketiciye ödetmektedir. Sonuçta ne üretici para kazanabilmekte ne de vatandaş ucuz ete erişebilmektedir.

Bütün bu tablo bize bugün şunu göstermektedir: Türkiye’nin hayvancılık sorunu üreticinin yetersizliği değildir. Çiftçi gayretkardır, üretici deneyimlidir. Sorun, ithalata dayalı, günü kurtaran, popülist lakin iktisadi gerçeklerle çelişen arka niyetli ve iş bilmez siyasetlerdir. Hayvancılık, hayvan dağıtarak değil; yem bitkileri üretimini artırarak, girdi maliyetlerini düşürerek, ithalatı istisna haline getirip yerli üretimi temel alarak ayağa kalkar. Devletin vazifesi piyasaya günübirlik müdahaleler yapmak değil, üreticiye öngörülebilir bir ekonomik yer sunmaktır. Aksi halde bugün küçükbaşta yaşanan sorun yarın büyükbaşta, bugün kırmızı ette görülen tablo yarın beyaz ette tekrar edecektir. Sonuç değişmeyecektir: değerli besin, üretimden kopan çiftçi ve geçim kaygısıyla boğuşan vatandaş… Türkiye’nin muhtaçlığı yeni projeler değil, gerçek bir tarım ve hayvancılık aklıdır. Bu akıl, ithalatla değil üretimle, süreksiz pansumanlarla değil kalıcı tahlillerle hareket etmekten geçmektedir.”